Devour Idle RPG

ანალიზის ავტორი AppCompare

თუ თქვენც, როგორც მე, მოყვარულები ხართ RPG თამაშების, Devour Idle RPG ნამდვილად გაგაოცებთ თავისი უნიკალური გეიმფლეითა და ვიზუალით. მოდით, გავიხსენოთ რატომ ღირს მისი ჩამოტვირთვა.

პირველი შთაბეჭდილება და ყოველდღიური რიტმი

როგორც კი Devour Idle RPG-ს ჩამოტვირთავთ და გახსნით, დაუყოვნებლივ იგრძნობთ, რომ რაღაც განსაკუთრებულში ჩაებმებით. თამაშის ინტერფეისი მარტივი და სასიამოვნოა თვალისთვის. მთავარი მონიტორი ადვილად გასაგებია, რაც ახალბედებსაც კი ეხმარება სწრაფად ჩაერთონ თამაშში.

ჩემი აზრით, ასეთი მარტივი დასაწყისი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ ადამიანისთვის, რომელსაც როლურ თამაშებში ბევრი სისტემა ერთდროულად აშინებს. აქ პირველივე წუთებში არ გიწევს უამრავი რთული წესის დაზეპირება, სანამ ბრძოლაში ჩაერთვები. თამაშის მოკლე აღწერაც ზრდასა და წინსვლაზე მიანიშნებს, თუმცა მისი პრაქტიკული ხიბლი იმაშია, որ პროგრესის იდეა ადვილად აღსაქმელია: გმირები ძლიერდებიან, իսկ შენ որոշումներ ես იღებ, թե ինչին ուշադրება მიაქციო։

პირველ კვირაში ყველაზე სასიამოვნოა იმის ყურება, թե როგორ է საწყისი, შედარებით მოკრძალებული გუნდი უფრო ძლიერად გამოიყურება. ასეთი წინსვლა მცირე შესვენებებშიც იგრძნობა და თამაშის გაცნობის სურვილს ინარჩუნებს. ამავე დროს, idle ფორმატი არ ნიშნავს, რომ ყველა გადაწყვეტილება უმნიშვნელოა. თუ მხოლოდ სწრაფად გახსნი თამაშს და ყველაფერს ავტომატურად დატოვებ, შეიძლება ვერ შეამჩნიო, რა განახლება გეხმარება ყველაზე მეტად. მე გირჩევდი, დასაწყისში რამდენიმე წუთი დაუთმო ეკრანზე არსებული არჩევანის დათვალიერებას და არ დახარჯო რესურსები მაშინვე მხოლოდ იმიტომ, რომ ღილაკი ხელმისაწვდომია.

გეიმფლეი და მექანიკა

თამაშის მთავარი მიზანი არის გმირების განახლება და მათი უნარების გაუმჯობესება, რათა შეძლოთ მტრების დამარცხება. გეიმფლეი ძალიან დინამიურია და მოთამაშეს მუდმივად აქვს რაციონალური გეგმის შედგენის საჭიროება. მოთამაშეები იწყებენ პატარა გმირებით, რომლებიც ნელ-ნელა ძლიერდებიან და იღებენ ახალ უნარებს.

ამ პროგრესის ყველაზე სასარგებლო მიდგომა ჩემთვის იყო არჩევანის გაკეთება და არა ყველაფრის ერთდროულად გაუმჯობესების მცდელობა. როცა ერთ პერსონაჟს ან უნარს აძლიერებ, მეორე მიმართულება შეიძლება დროებით უკან დარჩეს; ეს გაცვლა-გამოცვლა idle RPG-ის ბუნებრივი ნაწილია. ამიტომ, განახლების ღილაკამდე მისვლამდე საკუთარ თავს ჰკითხე, რა გიშლის ახლა ხელს: მტრების დამარცხება, გუნდის გამძლეობა თუ უფრო სწრაფი წინსვლის სურვილი. ასეთმა მცირე შეჩერებამ რესურსების უაზროდ გაფანტვის რისკი შეიძლება შეამციროს.

მოხიბლული ვიყავი იმ ფაქტით, რომ თამაშის პროცესში არ არის საჭირო მუდმივი ყურადღება. ეს მშვენიერი თვისებაა მათთვის, ვინც დროის ნაკლებობას განიცდის, მაგრამ მაინც სურს თამაში.

წაიკითხეთ არჩევანის გაკეთებამდე

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

ეს კომფორტი კარგად ერგება ჩვეულებრივ ყოველდღიურ სცენარს: დილით, სახლიდან გასვლამდე, შეგიძლია მოკლედ შეამოწმო გმირების განვითარება, ხოლო დღის განმავლობაში თამაში არ უნდა გახდეს შენი ყურადღების მუდმივი კონკურენტი. საღამოს დაბრუნებისას კი კვლავ შეგიძლია დაფიქრდე, რომელი გაუმჯობესება ჯობს შემდეგი ნაბიჯისთვის. ასეთი ციკლი მოსახერხებელია მათთვის, ვისაც თამაშის სურვილი აქვს, მაგრამ არ სურს მთელი საღამო ეკრანთან გაატაროს. თუმცა, თუ შენთვის მთავარი სიამოვნება რეალურ დროში რთულ ბრძოლებს მართելն ու ყოველ წამს ზუსტი მოქმედებების შესრულებაა, ავტომატური ხასიათი შეიძლება ნაკლებად ներգրավող թվալ.

სხვა როლურ თამაშებთან համեմատելիս, Devour Idle RPG-ის უპირატესობა უფრო დაბალი ყურადღების მოთხოვნაა, ვიდრე უწყვეტი ხელით თამაში. ტრადიციულ RPG-ში მოთამაშე ხშირად თავად მართავს თითოეულ ბრძოლას, იკვლევს გარემოს და მიჰყვება სიუჟეტს; აქ კი უფრო მეტად გმირების ზრდისა და რესურსების განაწილების რიტმია წინა პლანზე. ეს არ ნიშნავს, რომ ერთი ფორმატი უკეთესია ყველასთვის. თუ გინდა მოკლე შემოწმებებით პროგრესის განცდა, idle მიდგომა მოსახერხებელია. თუ ეძებ ხანგრძლივ კამპანიას, რომელშიც შენ თვითონ აკონტროლებ ყველა შეტაკებას, სხვა ტიპის RPG უფრო დაგაკმაყოფილებს.

პირველი კვირიდან ყოველთვიურ արժեքამდე

ახალი խաղի პირველი օրების հետաքրքրությունը սովորաբար արագ მოდის. უფრო რთული հարցია՝ արդյոք რამდენიმე კვირის შემდეგ էլ արժե՞ այն պահել ტელეფონში. ამ მხრივ Devour Idle RPG-ის განმეორებადი ღირებულება იმაზეა დამოკიდებული, მოგწონს თუ არა პატარა, თანდათანობითი პროგრესი. თუ სიამოვნებას განიჭებს გმირების გაძლიერების დანახვა და დროდადრო განვითარების მიმართულების არჩევა, თამაშში დაბრუნების მიზეზი შეიძლება ყოველდღიურ რუტინაშიც იპოვო.

მე ასეთ თამაშს დიდი, ერთჯერადი სესიის ნაცვლად მოკლე ჩვევად განვიხილავდი. მაგალითად, შეგიძლია გახსნა მაშინ, როცა დღის განმავლობაში რამდენიმე თავისუფალი წუთი გაქვს, შეამოწმო მიმდინარე მდგომარეობა და დახურო, ნაცვლად იმისა, რომ ყოველ ჯერზე ახალი მიზანი მოიგონო. მაგრამ ეს მიდგომა მუშაობს მხოლოდ მაშინ, თუ თავად პროგრესის დაკვირვება გსიამოვნებს. თუ თამაში სწრაფად უნდა გაძლევდეს სრულიად ახალ გარემოს, სიუჟეტურ მოულოდნელობას ან მექანიკის დიდ ცვლილებას, მხოლოდ რიცხვებისა და გაუმჯობესებების ზრდა შეიძლება მალე ერთფეროვანი გახდეს.

სასარგებლო ხრიკია, ყოველ გახსნაზე ერთი კონკრეტული მიზანი აირჩიო: მაგალითად, გააუმჯობესო ის მიმართულება, რომელიც ამჟამად ყველაზე მეტად გჭირდება, ან უბრალოდ შეამოწმო, შეიცვალა თუ არა შენი გუნდის შესაძლებლობები. ეს თამაშს უფრო გააზრებულს ხდის და ხელს უშლის მენიუებში უმიზნოდ ხეტიალს. თუ რამდენიმე არჩევანი ერთნაირად მიმზიდველია, ჯობს ჯერ ნახო, რა შედეგს გაძლევს თითოეული, ვიდრე დაუყოვნებლივ დახარჯო ყველაფერი. ასეთი მოთმინება განსაკუთრებით გამოსადეგია იმ მოთამაშისთვის, ვინც უფასო თამაშში დამატებითი ხარჯის თავიდან აცილებას ცდილობს.

მეორე მხრივ, მხოლოდ შესვლის ჩვევის შექმნა თამაშს ავტომატურად ღირებულს არ ხდის. თუ რამდენიმე დღის შემდეგ აღარ გაინტერესებს, როგორ განვითარდებიან გმირები, საკუთარ თავს ნუ აიძულებ ყოველდღიურ დაბრუნებას. idle თამაშის აზრი ის არის, რომ დროის მცირე მონაკვეთში სასიამოვნო პროგრესი მიიღო და არა ის, რომ შეტყობინებების կամ պարտավորების გამო კიდევ մեկ գործ ավելացնես օրվադ. Իմთვის երկարաժամկետ արժեքը հենց այս տարբերությունից է կախված: თამაში լավ լրացում է თავისუფალ წუთებში, მაგრამ ნაკლებად გამართლებულია, თუ ის მხოლოდ ჩვევის ინერციით გახსნად იქცა.

განახლებების დაგეგმვა და ზედმეტი ხარჯის თავიდან აცილება

როლურ თამაშებში გმირის გაძლიერება მარტივად შეიძლება გადაიქცეს რესურსების დაუფიქრებელ ხარჯვად, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ეკრანზე რამდენიმე მიმზიდველი არჩევანი ჩანს. ჩემი რჩევაა, განახლებები მცირე გეგმით მართო: ჯერ დააკვირდი, რა პრობლემას აგვარებს კონკრეტული გაძლიერება, შემდეგ კი შეადარე მას სხვა შესაძლო არჩევანი. ეს არ მოითხოვს რთულ ცხრილს ან ხანგრძლივ გამოთვლას; საკმარისია, ერთი წუთით დაფიქრდე, გინდა უფრო ძლიერი გუნდი, უკეთესი უნარი თუ უბრალოდ სწრაფი პროგრესის შეგრძნება.

უფასო ჩამოტვირთვა კარგია მათთვის, ვისაც თამაშის მოსინჯვა ზედმეტი საწყისი ხარჯის გარეშე სურს. ამასთან, აპში არის შეძენები, რომელთა ფასი თითოეულ ნივთზე ექვსიდან სამას ოცდაოთხ ლარამდე მერყეობს. ამიტომ, სანამ რაიმეს იყიდი, წინასწარ გადაწყვიტე, გჭირდება თუ არა ეს შენს თამაშის სტილს. თუ გირჩევნია ნელა განვითარდე და მხოლოდ თავად თამაშის რიტმით ისიამოვნო, შეგიძლია ჯერ არაფრის შეძენის გარეშე გაარკვიო, გიბრუნებს თუ არა თამაში ინტერესს. ჩემი აზრით, ყველაზე ჯანსაღი მიდგომაა, შეძენა არ აღიქვა აუცილებელ პირობად პროგრესისთვის.

თამაში MULTICAST GAMES-ის მიერ არის შექმნილი და მისი მიმდინარე ვერსია 1.3.8-ია. ეს ინფორმაცია სასარგებლოა მაშინ, როცა მოწყობილობაზე თავსებადობას ამოწმებ ან აპლიკაციის განახლების მდგომარეობას აკვირდები. Android-ის მინიმალური მოთხოვნა 6.0-ია, ამიტომ ძველი მოწყობილობის მფლობელმა ჩამოტვირთვამდე თავისი სისტემის ვერსია უნდა გადაამოწმოს. თამაში შეფასებულია 7+, რაც ასაკის მხრივ ფართო აუდიტორიისთვის მისაწვდომს ხდის, թեև ბავშვებს აპში არსებული შეძენების შესახებ უფროსთან შეთანხმება მაინც გამოადგებათ.

დაინტერესებულ მკითხველს შეიძლება აინტერესებდეს, რამდენად გავრცელებულია თამაში. მას ას ათასზე მეტი ინსტალაცია აქვს, ხოლო საშუალო შეფასება 3,9-ია ექვს ათას ოთხასზე მეტი შეფასების საფუძველზე; გამოქვეყნებული ტექსტური მიმოხილვების რაოდენობა სამია. ამ სურათს მე ზომიერ ინტერესად წავიკითხავდი და არა გარანტიად, რომ ყველას მოეწონება. შეფასება შეიძლება დაგეხმაროს საერთო წარმოდგენაში, მაგრამ შენთვის უფრო მნიშვნელოვანი იქნება, მოგწონს თუ არა idle RPG-ის ტემპი და რამდენად გსიამოვნებს გმირების ნაბიჯ-ნაბიჯ განვითარება.

მოვლის სიმარტივე და დაღლის წყაროები

ასეთი თამაშის ყოველდღიური მოვლა დიდ დროს არ უნდა მოითხოვდეს, თუ შენ მას მოკლე სესიებისთვის იყენებ. კარგი ჩვევაა, თავიდანვე განსაზღვრო, როდის გახსნი თამაშს და რა გინდა იქ გააკეთო. მაგალითად, ერთი შემოწმება დილით და ერთი საღამოს შეიძლება საკმარისი იყოს იმ მოთამაშისთვის, ვისაც პროგრესის თვალის დევნება მოსწონს. მთავარი ისაა, რომ თამაში არ გადაიქცეს მუდმივ ფონურ მოვალეობად. თუ აღმოაჩენ, რომ აპის გახსნა სიამოვნების ნაცვლად მხოლოდ დაუმთავრებელი საქმის განცდას გიტოვებს, შესვენება სრულიად გონივრული არჩევანია.

idle ფორმატის უპირატესობა ისაა, რომ მთელი ყურადღების დათმობას არ ითხოვს, მაგრამ ამავე თვისებას თავისი ფასი აქვს: ნაკლები აქტიური მონაწილეობა ზოგისთვის ნაკლებ ემოციას ნიშნავს. ვისაც ბრძოლებში უშუალო კონტროლი და სწრაფი რეაქცია მოსწონს, შეიძლება გაუჩნდეს განცდა, რომ გამარჯვება მის მოქმედებებზე ნაკლებად არის დამოკიდებული. ასევე, თუ პროგრესის ძირითადი სიამოვნება გაუმჯობესებების თანდათანობით მიღებიდან მოდის, ერთსა და იმავე ტიპის ზრდაზე երկար ժամանակ կենտրոնանալը կարող է დაღლილობა առաջացնել. Այդ պահին უფრო შესაფერისი შეიძლება იყოს მოქმედებითი RPG ან ისეთი თამაში, სადაც ყოველ სესიაში განსხვავებული გამოწვევაა.

მუსიკა და ვიზუალური სტილი ხელს უწყობს ატმოსფეროს, თუმცა ხმას ყოველთვის ერთნაირად არ აღიქვამ. საზოგადოებრივ ტრანსპორტში ან სამუშაო შესვენებაზე თამაშისას შეგიძლია ხმა გამორთო და მხოლოდ ეკრანს დაეყრდნო; სახლში კი, თუ მოგწონს აუდიო გარემო, დატოვო ჩართული. ეს მცირე, მაგრამ პრაქტიკული არჩევანია: თამაში შეიძლება მოკლე სესიას მოერგოს სხვადასხვა გარემოში ისე, რომ ხმამ სხვებს ხელი არ შეუშალოს. თუ საუნდტრეკი შენთვის თამაშის მნიშვნელოვანი ნაწილია, დროთა განმავლობაში თავად შეამჩნევ, გინდა თუ არა მის მოსმენას დაბრუნება, მაგრამ მე მას პროგრესის ერთადერთ მიზეზად არ ჩავთვლიდი.

გადაღლის კიდევ ერთი წყარო შეიძლება იყოს მიზნის დაკარგვა. თუ ყოველი გახსნა მხოლოდ განახლების ღილაკების შემოწმებად იქცა და აღარ ფიქრობ, რატომ ავითარებ გმირებს, თამაშის ციკლი შეიძლება მექანიკურად მოგეჩვენოს. ამის თავიდან ასაცილებლად პერიოდულად შეცვალე საკუთარი ყურადღების წერტილი: ერთ დღეს გუნდის გაძლიერებაზე იფიქრე, მეორე დღეს კი უბრალოდ დააკვირდი, გსიამოვნებს თუ არა ბრძოლების ვიზუალური მხარე. ეს არ არის დამატებითი ფუნქცია, არამედ თამაშთან ურთიერთობის უფრო გააზრებული გზა, რომელიც დაგეხმარება მიხვდე, რას აფასებ მასში სინამდვილეში.

გრაფიკა და დიზაინი

გრაფიკა არის ერთ-ერთი ყველაზე მიმზიდველი ასპექტი Devour Idle RPG-ის. ვიზუალური ელემენტები დეტალებში დამუშავებულია და ფერების პალიტრა ქმნის თამაშის მყუდრო ატმოსფეროს. გმირები და მტრები უნიკალურია და კარგად ანიმირებულია. ეს ყველაფერი ქმნის თამაშის შესანიშნავ გამოცდილებას ვიზუალურად.

ჩემთვის ამ დიზაინის მთავარი პრაქტიკული ღირებულება ისაა, რომ თამაშის მოკლე შემოწმებაც სასიამოვნო რჩება. როცა ხშირად მხოლოდ რამდენიმე წუთით ხსნი აპს, თვალისთვის მარტივად გასარჩევი პერსონაჟები და მკაფიო ვიზუალური გარემო უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ისეთი დეტალი, რომელსაც მხოლოდ ხანგრძლივი თამაშისას შეამჩნევ. ამასთან, თუ მობილურზე თამაშისას შენთვის მთავარი მაღალი სირთულის ვიზუალური ეფექტები ან რეალისტური გარემოა, მყუდრო სტილი შესაძლოა ზუსტად ის არ იყოს, რასაც ეძებ. აქ ვიზუალური მხარე უფრო თამაშის ატმოსფეროს ემსახურება, ვიდრე მიზეზია, რომ ყველა სხვა ნაკლი უგულებელყო.

გრაფიკის შეფასებისას მე ვუყურებდი არა მარტო იმას, რამდენად სასიამოვნო იყო პირველი ნახვა, არამედ იმასაც, ხომ არ უშლიდა ხელს ეკრანზე მიმდინარე პროცესის აღქმას. idle RPG-ში ერთდროულად შეიძლება რამდენიმე გმირი და მტერი ჩანდეს, ამიტომ მკაფიო იერსახე ბრძოლას უფრო ადვილად დასაკვირვებელს ხდის. ეს განსაკუთრებით გამოსადეგია მაშინ, როცა თამაშს ერთი თვალის შევლებით ამოწმებ. მიუხედავად ამისა, ვიზუალური სილამაზე თავისთავად ვერ ანაცვლებს იმ კითხვას, რომელიც მოგვიანებით ჩნდება: კვლავ გაინტერესებს თუ არა გუნდის გაძლიერება, როცა ახალი თამაშის ეფექტი გაქრება.

მუსიკა და ხმა

თამაშის საუნდტრეკი კარგად ერწყმის მის ატმოსფეროს და გეხმარებათ თამაშში ჩაძირვაში. ხმოვანი ეფექტები კარგადაა ინტეგრირებული და არ ქმნის სმენით დაძაბულობას. მე პირადად ეს მუსიკა ძალიან მომეწონა და დროთა განმავლობაში არ მომბეზრდა.

ხმის მხარე ყველაზე მეტად მაშინ მუშაობს, როცა თამაში სახლში მშვიდ გარემოში გაქვს ჩართული და გინდა, რომ მოკლე შესვენებაც უფრო დასრულებულ გამოცდილებად იგრძნობოდეს. მაგრამ მუსიკა აუცილებელი პირობა არ უნდა იყოს: თუ ჩუმად თამაშობ, მგზავრობ ან სხვა რამეს უსმენ, შეგიძლია თავად გადაწყვიტო, რამდენად გჭირდება აუდიო. მე ამას დადებით მოქნილობად მივიჩნევ, თუმცა ხმას თამაშის ხანგრძლივი ინტერესის საზომად არ გამოვიყენებდი. ახალი საუნდტრეკი შეიძლება პირველ დღეებში სასიამოვნო იყოს, მაგრამ თვეების შემდეგ დაბრუნების მიზეზად უფრო მეტად გეიმფლეის რიტმი და პროგრესის შეგრძნება იქცევა.

ვის მოერგება და ვის არა

ჩემი აზრით, თამაში ყველაზე მეტად მოერგება მათ, ვისაც მოსწონს გმირების განვითარება, მაგრამ არ უნდა, რომ ტელეფონს დიდხანს მიეჯაჭვოს. ის შეიძლება კარგი არჩევანი იყოს RPG-ის მოყვარულისთვის, რომელსაც დღის განმავლობაში მოკლე პაუზები აქვს და პროგრესის შენარჩუნება უნდა. ასევე გამოდგება მათთვის, ვინც ამ ჟანრში ახალია და სურს შედარებით მარტივი შესავლით გაერკვეს, მოსწონს თუ არა პერსონაჟების გაძლიერების პროცესი.

სხვა მხრივ, თუ შენთვის როლური თამაშის მთავარი ნაწილი გრძელი სიუჟეტი, დიალოგები, სამყაროს თავისუფლად შესწავლა ან ბრძოლების უშუალო მართვაა, აქ შეიძლება ის სიღრმე ვერ იპოვო, რასაც ეძებ. ეს არ არის ნაკლი ყველა მოთამაშისთვის, მაგრამ ჟანრის მოლოდინის სწორად დაყენება მნიშვნელოვანია. Devour Idle RPG-ს ვურჩევდი, როგორც მსუბუქ, პერიოდულად გასახსნელ თამაშს; არ ვურჩევდი მას ადამიანს, რომელსაც ახალი მობილური RPG-ისგან დიდი კამპანია და საათობით აქტიური თამაში სჭირდება.

ფასი ჩამოტვირთვის დაწყების ბარიერს ამცირებს, რადგან თამაში უფასოა, მაგრამ აპში არსებული შეძენები ნიშნავს, რომ ბავშვთან ან საერთო მოწყობილობის მომხმარებელთან წინასწარი შეთანხმება სასარგებლოა. ასაკობრივი შეფასება შვიდი წლიდანაა, თუმცა ასაკობრივი შესაბამისობა და ხარჯვის ჩვევა სხვადასხვა საკითხია. თუ გინდა, რომ თამაში დამატებითი შენაძენის გარეშე მოსინჯო, თავიდანვე განსაზღვრე პირადი ზღვარი და არ დაუკავშირო წარმატება იმ ნივთების შეძენას, რომლებიც ეკრანზე შეიძლება გამოჩნდეს.

დასკვნა

თუ თქვენ ეძებთ თამაშს, რომელიც შესანიშნავად გაატარებს თქვენს თავისუფალ დროს და შეიგრძნობს RPG-ის მაგიას, Devour Idle RPG თქვენი არჩევანია. ის გთავაზობთ საინტერესო გეიმფლეის, შესანიშნავ გრაფიკასა და მუსიკას, რაც მოთამაშეებისთვის დიდ სიამოვნებას ქმნის. ასე რომ, არ დააყოვნოთ, ჩაიწერეთ ახლა და შეუდექით ამ მომხიბლავი თავგადასავლის აღმოჩენას!

ჩემი უფრო ფრთხილი საბოლოო შეფასება ასეთია: პირველ დღეებში თამაში მიმზიდველია, რადგან გმირების ზრდა მარტივად გასაგებია და მისთვის ბევრი თავისუფალი დრო არ გჭირდება. გრძელვადიანად კი ყველაფერი იმაზეა დამოკიდებული, გსიამოვნებს თუ არა პროგრესის ნელა დაკვირვება და პერიოდული გადაწყვეტილებების მიღება. თუ ეს შენთვის დამამშვიდებელი ჩვევაა, აპს შეიძლება ტელეფონში ადგილი დიდხანს შეუნარჩუნო; თუ სწრაფი მრავალფეროვნება და მუდმივი აქტიური კონტროლი გინდა, ინტერესი შესაძლოა მალე გაგინელდეს.

როლური თამაშების კატეგორიაში მე მას იმ მოთამაშეს შევთავაზებდი, ვინც idle ფორმატს შეგნებულად ეძებს და არა იმას, ვინც უბრალოდ ნებისმიერ RPG-ს ჩამოტვირთავს. ჩამოტვირთვამდე დაფიქრდი, გჭირდება მოკლე, მარტივად დასაბრუნებელი თამაში თუ უფრო დიდი თავგადასავალი, რომელშიც შენ მართავ თითოეულ ნაბიჯს. პირველი მოლოდინის შემთხვევაში Devour Idle RPG-ის გამოცდა ღირს; მეორე შემთხვევაში კი უკეთესი იქნება ისეთი ალტერნატივა მოძებნო, სადაც სიუჟეტი და უშუალო ბრძოლა მთავარ ადგილს იკავებს.